Αυτή η φράση είναι μια σειρά από ακατάληπτες, παιχνιδιάρικες λέξεις που δεν έχουν κυριολεκτική σημασία. Λειτουργούν ως ένα είδος "scat singing" ή "nonsense syllables", παρόμοιο με το "la la la" ή "doo wop" σε άλλες γλώσσες.
Στο πλαίσιο του τραγουδιού, αυτές οι λέξεις προσθέτουν έναν ξέγνοιαστο και χαρούμενο τόνο, ενισχύοντας την ατμόσφαιρα του χορού και της διασκέδασης. Είναι ένα μοναδικό και αξιομνημόνευτο μέρος του τραγουδιού που το κάνει ξεχωριστό.
Το τραγούδι είναι μια ξέφρενη ιστορία χορού, φλερτ και… οικογενειακής γκρίνιας. Από το διπλανό σπίτι ακούγεται ο ρυθμός της πόλκας και τα πόδια του αφηγητή «Nuapurista kuulu se polokan tahti» [Ακούστηκε από τον γείτονα ο ρυθμός της πόλκας]. Η Ieva, παρόλο που η μητέρα της την προσέχει, καταφέρνει να ξεφύγει μαζί του. Οι δυο τους χορεύουν από τη μια άκρη στην άλλη, ενώ η μητέρα τραγουδά θρησκευτικούς ύμνους στο δωμάτιο, προσπαθώντας μάταια να επιβάλει τάξη. Η φράση «laskemma laiasta laitaa» [χορεύουμε από τη μια άκρη στην άλλη] επιστρέφει ξανά και ξανά, σαν το ίδιο το τραγούδι να μην μπορεί να σταματήσει.
Μετά το γλέντι, η επιστροφή στο σπίτι φέρνει καβγά: η μητέρα μαλώνει, η Ieva αρχίζει να κλαίει, αλλά ο αφηγητής δεν κάνει πίσω. Της λέει, περίπου, «τι πειράζει; ας χορέψουμε κι άλλο». Μάλιστα απαντά στη μεγαλύτερη γυναίκα με τόσο θράσος, ώστε η σκηνή γίνεται κωμικά υπερβολική. Η τελευταία δήλωση είναι ξεκάθαρη: δεν θα εγκαταλείψει την Ieva, και «en minä luovu Ievasta» [δεν εγκαταλείπω την Ieva]. Οι συλλαβές στο τέλος, «Salivili hipput tupput täppyt / Äppyt tipput hilijalleen» [αστείες, παιχνιδιάρικες συλλαβές που πέφτουν σιγά σιγά], λειτουργούν σαν ένα χαμόγελο μετά τον χορό. Είναι ένα τραγούδι όπου η μουσική, η επιθυμία για γλέντι και η ξεροκεφαλιά κερδίζουν προσωρινά τη μητρική επίπληξη.