Heilstaat kelimesi, "kurtuluş devleti" veya "ütopya" anlamına gelir. Şarkıda, Doğu Almanya'daki sosyalist rejimi eleştirel bir şekilde tanımlamak için kullanılıyor.
Şarkı, bu "ütopya"nın etrafına duvarlar örüldüğünde, insanların fikirlerini özgürce ifade edemediğinde ve farklı düşünenlerin deli ilan edildiğinde ne kadar değersiz olduğunu sorguluyor. Bu kelime, şarkının ana teması olan özgürlük ve baskı arasındaki çelişkiyi çok iyi yansıtıyor.
Klein Orkest’in bu şarkısı, Berlin Duvarı’yla ikiye ayrılmış bir şehri hem Doğu’dan hem Batı’dan gösteriyor. Doğu Berlin’de “Unter den Linden” boyunca yürüyen insanlar, Lenin ve Marx heykelleri, çekiç ve orak sembolleri, tören adımlarıyla nöbet değiştiren askerler var. Şarkı, kırk yıllık sosyalizmin bazı şeyler başardığını kabul ediyor, sonra da sert bir soru soruyor: “Wat is nou die heilstaat als er muren omheen staan?” [Etrafı duvarlarla çevrili bu ideal devletin ne anlamı var?] “Heilstaat” burada insanların kusursuz ve mutlu yaşayacağı varsayılan devlet fikri. Fikrini söylerken korkman, farklı düşündüğünde “deli” ilan edilmen, bu ideal görüntüyü hemen bozuyor. En güzel ve biraz da alaycı ayrıntı şu: İnsanlar geçemese de kuşlar Doğu’dan Batı’ya, Batı’dan Doğu’ya uçabiliyor. “Over de muur, over het IJzeren Gordijn” [Duvarın üzerinden, Demir Perde’nin üzerinden] sözü, Demir Perde adı verilen siyasi bölünmeyi anlatıyor.
Batı Berlin’de bu kez Kurfürstendamm caddesi, porno dükkânları ve gösterişli reklamlar var; Mercedes ile Cola, Doğu’daki Lenin ve Marx’ın yerini alıyor. Buradaki “kırk yıl özgürlük” de sorgulanıyor: Evsiz ve işsiz biri için özgürlüğün değeri nedir? Kreuzberg’de zar zor geçinen göçmenlerden, gösteri yapabilen ama “sırtı duvara dayalı” insanlardan söz ediliyor. Para varsa özgürlüğün daha kolay satın alınabildiği söyleniyor. Şarkı böylece iki sistemi de rahat bırakmıyor: Doğu’da duvar ve korku, Batı’da tüketim ve eşitsizlik. Sonunda kuşların bazen Batı’daki Gedächtniskirche çevresinde, bazen Doğu’daki Alexanderplatz’da ekmek bulması, insanların da iki taraf arasında yalnızca ideallerle değil, yaşamak için gereken somut şeylerle ilgilendiğini hatırlatıyor.