Skymt oznacza 'przebłysk' lub 'ulotne spojrzenie'. To słowo, które pięknie oddaje ulotność i subtelność chwili, a nie jest tak często spotykane w codziennym języku.
W kontekście piosenki, "En skymt av solen, doft av vår" (Przebłysk słońca, zapach wiosny) maluje obraz krótkich, ale intensywnych momentów nadziei i odnowy. Wyraża ulotne piękno, które pojawia się w trudnych chwilach, czyniąc je jeszcze bardziej znaczącymi.
„FF” to piosenka o podróży przez noc i miasta, ale przede wszystkim o ucieczce od wszystkiego, co przytłacza. Podmiot liryczny widzi „Små vita ljus” [małe białe światła], gwiazdy między drzewami, ciemne domy, autostrady i tory. Pociąg jedzie dalej, a on podróżuje dla kogoś bliskiego: „Och för din skull / Så reser vi igen” [I dla ciebie znów podróżujemy]. Liczą dni i lata, czekają na odrobinę słońca i zapach wiosny, aż deszcz zmyje „Allt som inte är musiken” [wszystko, co nie jest muzyką]. To świetny, trochę bezczelnie prosty obraz: po całym świecie zostaje tylko muzyka.
Druga połowa robi się bardziej osobista. Jedna osoba zasypia z głową przy szybie, a na jej policzku drży para jak sen. Narrator mówi, że dla niej zrobi wszystko, nawet gdy sam nie chce płakać. Francuskie powtórzenie „Tellement loin de ce monde” [Tak daleko od tego świata] brzmi jak zaklęcie oddalające ich od codzienności. Później słyszymy: „J'ai perdu mes repères / Je nage en eau trouble” [Zgubiłem swoje punkty odniesienia / Pływam w mętnej wodzie], po czym pada prośba: „Emmène-moi aussi loin que possible” [Zabierz mnie tak daleko, jak to możliwe]. Przesuwające się widoki i znikająca mgła prowadzą do prostego finału: „Grâce à toi à nouveau je respire” [Dzięki tobie znów oddycham].