Desvaneció pochodzi od czasownika desvanecer, co oznacza 'rozpłynąć się', 'zniknąć' lub 'ulotnić się'. To słowo jest bardzo obrazowe i rzadziej spotykane niż proste 'zniknąć'.
W kontekście piosenki, Kany García śpiewa: "Lo que construimos se desvaneció" (To, co zbudowaliśmy, rozpłynęło się). Używa tego słowa, aby opisać, jak związek, który budowali, po prostu zniknął, rozpadł się w nicość, co nadaje tekstowi głębi i dramatyzmu.
Kany García i Carla Morrison śpiewają tu do kogoś, kto kiedyś odszedł, a teraz chce wrócić. Odpowiedź pada w pierwszym wersie refrenu: „Qué fácil se te da decirme hoy que vuelva” [Jak łatwo przychodzi ci dziś powiedzieć mi, żebym wróciła]. Cała piosenka wisi na tym jednym zdaniu. Jego prośba kosztuje go dwa słowa. Ją kosztowałaby wszystko.
Reszta tekstu to rachunek, wystawiony spokojnie i po kolei: „De cada noche donde te lloré” [Po każdej nocy, kiedy płakałam za tobą], „Buscando algún refugio en un amigo” [Szukając schronienia u przyjaciela], „Levantarme y afrontar que te habías ido” [Podnieść się i zmierzyć się z tym, że odszedłeś]. A on wyobraża sobie, że wystarczy się odwrócić. Najostrzejszy jest wers, który niczemu nie zaprzecza: „Te extraño, pero no me basta” [Tęsknię za tobą, ale to mi nie wystarcza]. Ona przyznaje, że tęskni. Mówi tylko, że tęsknota to za mało, i na tym kończy rozmowę.
Kany García pochodzi z Portoryko i pisze piosenki, w których zwykle ktoś mówi komuś coś trudnego. Jej debiutancki album „Cualquier Día” z 2007 roku pokryto platyną, a rok później dostała dwie nagrody Latin Grammy, w tym dla najlepszego nowego artysty.
Śpiewa niskim, lekko zachrypniętym głosem i nie trzyma się jednego gatunku: na kolejnych płytach, od „Limonada” po „Contra el Viento”, miesza pop, folk i rytmy latynoskie. Płytę „Mesa Para Dos” nagrała w 2020 roku wyłącznie w duetach, zapraszając wokalistów z całej Ameryki Łacińskiej, i zdobyła za nią Latin Grammy dla najlepszego albumu autorskiego.