Klatergoud kelimesi, gerçekte değerli olmayan, parlak ama sahte altını ifade eder. Bu, günlük dilde sıkça karşılaşılmayan, oldukça ilginç bir kelimedir.
Şarkıda, bin yıllık bir ağacın kesilip "klatergoud" ile değiştirilmesi, doğanın ve gerçek değerlerin, geçici ve değersiz maddi çıkarlar uğruna feda edilmesini eleştiren güçlü bir metafor olarak kullanılmıştır. Bu kelime, şarkının çevresel mesajını vurgulayan önemli bir detaydır.
K3’ün “De Aarde Beeft” başlığı, “Dünya titriyor” demek. Şarkı, hızlanan günlük hayatı ve çevreye verilen zararı art arda gelen güçlü görüntülerle anlatıyor: “Auto’s razen door de straat” [Arabalar sokakta hızla geçiyor] ve “Een wereld die te snel gaat” [Çok hızlı giden bir dünya]. Denizde bir buzdağı devriliyor, televizyondaki bakanlar ise kızarıp “ach het valt wel mee” [Ah, o kadar da kötü değil] diyerek durumu küçümsüyor. Buradaki “My god” [Tanrım] ifadesi, anlatıcının bu umursamazlığa duyduğu şaşkın ve öfkeli tepki gibi duruyor.
Şarkının en sert görüntülerinden biri, bin yıllık bir ağacın kesilip “klatergoud” [gösterişli ama değersiz parlaklık, sahte zenginlik] uğruna değiştirilmesi. Nakarat, insanların gezegeni “alles dat leeft” [yaşayan her şey] ile paylaştığını ve bu dünyayı çocuklarına bırakacağını unuttuğunu söylüyor. Son bölümde sözler doğrudan bir çağrıya dönüşüyor: “Zeg nee zo luid als je kan” [Elinden geldiğince yüksek sesle hayır de] ve “leg je hand in mijn hand” [elini elime koy]. Yani bu, yalnızca yetişkinleri eleştiren bir şarkı değil; çocukların geleceği için birlikte ses çıkarmayı isteyen, açık ve cesur bir çevre mesajı.