Domando pochodzi od czasownika domar i dosłownie oznacza „oswajam” lub „poskramiam”, jak dzikie zwierzę. W piosence Juliette jest użyte przenośnie: wokalistka mówi, że od dawna uczy się panować nad własnym sercem i uczuciami, co nadaje temu słowu ciekawy, silny charakter.
„Quase Não Namoro” to lekka, zadziorna opowieść o osobie, która po kilku miłosnych upadkach wybiera przede wszystkim siebie. „Já caí, levantei” [Już upadłam, podniosłam się], a „Minha queda agora é por mim” [Teraz zakochuję się w sobie] brzmi jak świetna, pewna siebie zmiana kierunku. Podmiotka nie twierdzi, że nic nie czuje. Mówi: „Não sou imune a sentimento” [Nie jestem odporna na uczucia], ale od dawna uczy się nad nimi panować. „Goles de amor próprio” [łyki miłości własnej] to zabawna metafora: dzięki poczuciu własnej wartości jej serce znów jest „trzeźwe”.
Najlepszy żart tkwi w tytule i refrenie: „Eu quase não namoro” [Prawie się nie umawiam], ale to „prawie” bardzo jej odpowiada. Flirt jest możliwy, tylko bez oddawania całego serca. „Se quer me conquistar, tu se prepara” [Jeśli chcesz mnie zdobyć, przygotuj się], bo „a fila virou a quadra” [kolejka zamieniła się w całe boisko], czyli chętnych jest tak wielu, że zwykła kolejka już nie wystarcza. Może dać komuś „um carinho gostosinho” [przyjemną pieszczotę], a potem „sair de fininho” [wymknąć się po cichu]. I wtedy pada najbardziej bezpośrednia linia: „Porque meu amor sou eu” [Bo moją miłością jestem ja]. To piosenka o randkowaniu na własnych zasadach, z odrobiną czułości, dużą dawką humoru i bardzo wyraźną granicą.