Вимолив (vymolyv) betekent 'afgesmeekt' of 'uitgebed'. Het is een krachtig werkwoord dat een diep verlangen en een intensieve poging uitdrukt om iets te verkrijgen, vaak door te smeken of te bidden.
In dit lied gebruikt Jerry Heil het woord om te beschrijven hoe de geliefde als het ware is 'afgesmeekt' of 'uitgebed' van een hogere macht, zoals in de regels "Хто тебе, мила, вимолив?" (Wie heeft jou, liefste, afgesmeekt?) en "Я тебе, мила, вимолив" (Ik heb jou, liefste, afgesmeekt). Het geeft een mystieke en bijna wonderbaarlijke lading aan de ontmoeting tussen de geliefden, alsof hun samenzijn het resultaat is van een goddelijke interventie of een diep gekoesterde wens.
In "ВИМОЛИВ (VYMOLYV)" neemt Jerry Heil ons mee op een dromerige reis vol mysterie en liefde. De tekst begint met een gevoel van verwarring en verwondering: "Пам'ять дощами вимило / Розум вітрами вимело" (Het geheugen is weggespoeld door regen / De geest is weggeblazen door wind). De zangeres vraagt zich af wie deze geliefde heeft 'uitgenodigd' of 'uit de hemel heeft gelokt', alsof de persoon een wonder is dat zomaar verscheen.
Het lied draait om het idee dat de ene persoon de andere heeft 'uitgebed' of 'uit de tuin van God heeft geplukt', zoals in de herhalende regels: "Я тебе, мила, вимолив / З Божого саду виламав" (Ik heb voor jou gebeden, liefste / Ik heb je uit Gods tuin geplukt). Er is een gevoel van lotsbestemming en een diepe verbinding, waarbij de geliefden elkaar lijken te hebben gecreëerd of gevonden tegen alle verwachtingen in. De vraag "Мила, а хто ти, мила? / Любий, а хто ти, любий?" (Liefste, wie ben jij, liefste? / Liefste, wie ben jij, liefste?) benadrukt de voortdurende verwondering over de identiteit van de ander, zelfs binnen deze diepe band. Het is een prachtig lied over de magische en onverklaarbare aard van liefde.