Lueur oznacza delikatny blask lub poświatę, często światło widoczne w ciemności. W piosence „la même lueur qui nous parcourt” to poetycki obraz wspólnego światła lub wewnętrznego odczucia, które przechodzi przez bohaterów podczas nocnych godzin.
„Avant Le Jour” oznacza „Przed świtem” i właśnie wtedy rozgrywa się ta nocna chwila zawieszenia. Za dwie godziny będzie jutro, ale bohaterowie nie wybiegają myślami ani w przyszłość, ani w przeszłość: „Ici pas d’avenir pas d’avant” [Tutaj nie ma przyszłości ani przeszłości]. Noc zatrzymuje codzienną „wielką wojnę, którą prowadzimy z życiem”, a czas wreszcie się zamraża. Zostaje cicha obecność drugiej osoby i przyjaciół, bez udawania: „Sans filtre, sans effet, juste la vérité des amis” [Bez filtra, bez efektu, tylko prawda przyjaciół]. To bardzo konkretny obraz: rozmowa albo spojrzenie w środku nocy, kiedy nikt nie musi niczego odgrywać.
Ta spokojna przerwa nie trwa jednak bez końca. Nadchodzi myśl, która „przemyka” przed świtem, a wraz z nią niebezpieczeństwo decyzji i możliwość ucieczki drugiej osoby. Właśnie dlatego refren prosi: „Retiens le silence apaisant des heures” [Zatrzymaj kojącą ciszę tych godzin]. Piosenka nie wyjaśnia, co dokładnie wydarzy się rano. Zostawia nas w tej szczególnej porze, gdy „jutro” jest już blisko, lecz jeszcze można patrzeć na siebie i cieszyć się tym, że przez chwilę czas niczego nie wymaga.