Нахлинула [nakhlynula] betekent letterlijk dat iets plotseling en krachtig over je heen komt, zoals een golf. Het is een beeldend en minder alledaags woord.
In de regel «Впала, нахлинула» [V pala, nakhlynula] beschrijft de zangeres hoe een overweldigend gevoel haar plotseling overspoelt, waardoor ze zelfs zegt dat ze ervan brandt.
In “КЛИЧУ (KLYChU)” betekent кличу zoiets als “ik roep je” of “ik vraag je om naar me toe te komen”. De afwezigheid voelt meteen enorm: twee dagen zonder die persoon zijn “als een eeuwigheid”, en een nacht alleen duurt veel te lang. De spreker zegt: “Чуєш, я кличу тебе” [Hoor je, ik roep je], en blijft aandringen met “Ти прийди” [Kom naar me toe]. Dat herhaalde roepen maakt het refrein bijna een telefoontje dat maar niet wordt opgenomen.
De tekst beweegt tussen pijn en verlangen. In de herfst is vergeten moeilijk, terwijl de gedachten steeds naar de ander vliegen. De nacht wordt een schaduw die “drukt” wanneer de spreker alleen is. Tegelijk wordt de geliefde verbonden met zonlicht en warme lippen: “палкіші твої вуста” [jouw lippen zijn heter dan de zon]. Dat is lekker overdreven, maar precies daardoor voel je hoe sterk de aantrekkingskracht is. Aan het einde blijft één eenvoudig woord over: “Кличу” [Ik roep], gevolgd door “Чую” [Ik hoor].