Güya to tureckie słowo, które oznacza 'rzekomo', 'ponoć' lub 'jakoby'. Jest to słowo, które często wprowadza nutę ironii lub niedowierzania, sugerując, że coś, co zostało powiedziane, nie jest prawdą lub jest tylko pozorem.
W piosence Irmak Arıcı, słowo to jest powtarzane wielokrotnie: "Güya, güya, güya / Bu bi rüya, rüya, rüya / O da aşıkmış bana güya" (Rzekomo, rzekomo, rzekomo / To jest sen, sen, sen / On też był we mnie zakochany, rzekomo). Podkreśla to rozczarowanie i świadomość, że miłość, o której myślała, że istnieje, była jedynie iluzją lub kłamstwem. To słowo jest kluczem do zrozumienia emocjonalnego tonu utworu.
„Güya” Irmak Arıcı brzmi jak noc po rozstaniu, kiedy rozsądek wychodzi za drzwi razem z walizkami. Podmiot liryczny mówi, że ta noc nie będzie miała poranka, a po ukochanej osobie nie da się znaleźć zastępstwa. Chciałby powiedzieć jej jeszcze tyle rzeczy, lecz „Suskun dilim daha konuşmayacak” [Moje milczące usta już nie przemówią]. Potem „Topladım eşyalarımı” [Spakowałem swoje rzeczy] i prosi znajomych, żeby nie zabierali mu kieliszka: „Almayın kadehimi dostlar” [Przyjaciele, nie zabierajcie mojego kieliszka]. To nie jest eleganckie pożegnanie. To raczej decyzja, by pić dalej i całkiem stracić nad sobą kontrolę.
Najciekawsze jest powracające „Güya” [podobno, niby, rzekomo]. Słowo podcina każdą nadzieję zawartą w zdaniu „O da aşıkmış bana güya” [Podobno ona też mnie kochała]. Może to była tylko bajka, a może narrator sam nie chce już w nią wierzyć. „Kendimden geçesim var” [Mam ochotę stracić świadomość, zupełnie odlecieć] oraz „Karakolluk olasım var” [Mam ochotę narobić sobie takiego kłopotu, że trafię na komisariat] są celowo przesadzone i trochę gorzko zabawne. „Kitapsız” to obraźliwe określenie kogoś pozbawionego zasad, a „tövbemi bozasım var” [Mam ochotę złamać swoją przysięgę poprawy] pokazuje, że nawet obietnice złożone sobie na jutro właśnie przestają obowiązywać.