Bésame oznacza „pocałuj mnie” i jest trybem rozkazującym czasownika besar („całować”) z zaimkiem me („mnie”). To najbardziej rozpoznawalne i zapadające w pamięć słowo piosenki, powtarzane w namiętnym refrenie jako prośba o pocałunek, jakby ta chwila miała być ostatnią.
„Bésame, bésame mucho” [Całuj mnie, całuj bardzo] brzmi jak prośba wypowiedziana bez żadnych półśrodków. Osoba mówiąca chce, żeby pocałunek był „como si fuera esta noche la última vez” [jakby ten wieczór miał być ostatnim razem]. Nie chodzi tylko o romantyczny gest: za tym powtórzeniem kryje się lęk, że ukochana osoba później odejdzie. „Tengo miedo a perderte” [Boję się, że cię stracę] jest proste i bardzo bezpośrednie, a powracające „perderte después” [stracić cię później] nadaje całej scenie nerwowy rytm.
W drugiej części pragnienie staje się jeszcze bardziej konkretne: „Quiero tenerte muy cerca” [Chcę mieć cię bardzo blisko], „mirarme en tus ojos” [patrzeć na siebie w twoich oczach] i widzieć ukochaną osobę tuż obok. Jednak jutro może przynieść rozłąkę: „Yo ya estaré lejos, muy lejos de ti” [Mnie już nie będzie, będę bardzo daleko od ciebie]. To właśnie dlatego refren wraca tak uparcie. Nawet ostatnie „perderte otra vez” [stracić cię znowu] sugeruje, że lęk przed utratą nie jest nowy. Piękne, trochę przesadne? Owszem, ale w tej piosence ta przesada pasuje: każda chwila bliskości ma być przeżyta tak, jakby czas nagle się kończył.