Yugular oznacza „żyłę szyjną”, czyli dużą żyłę znajdującą się w szyi. To rzadkie i bardzo obrazowe słowo, które nadaje tekstowi intensywności: wspomnienia są przedstawione tak, jakby przepływały przez ciało i wciąż były żywe.
Wers „Aún los llevo pasando por la yugular” można rozumieć poetycko jako noszenie wspomnień głęboko w sobie, niemal fizyczne odczuwanie ich obecności. Dzięki temu słowo jest niecodzienne, łatwe do zapamiętania i mocno związane z emocjonalnym klimatem utworu.
Meksykański artysta Humbe w utworze popowym „Fantasmas” rozlicza się ze stratą i żałobą, ale robi to w zaskakująco ciepły sposób. Tytułowe duchy wcale nie straszą po kątach. W tekście pada kluczowe zdanie: „En esta casa no existen fantasmas, son puros recuerdos” (W tym domu nie ma duchów, to tylko wspomnienia). Dom staje się małą galerią przeszłości pełną ramek ze zdjęciami („mi propio museo” – moje własne muzeum), gdzie zamiast pucharów największą wartością byli bliscy ludzie. Nawet gdy nad głową krążą sępy zwiastujące koniec („los buitres que auguran deceso”), pojawia się myśl o celebracji i staniu się wiecznym.
Zamiast uciekać przed bólem, wokalista patrzy śmierci prosto w oczy: „Hay que ser bien fuertes para ver a la muerte derecho y honrado” (Trzeba być naprawdę silnym, żeby spojrzeć na śmierć prosto i z honorem). Mamy tu też bardzo ludzkie, proste pragnienie: wypić jeszcze jednego, ostatniego drinka („tomarme contigo un último trago”), zanim nadejdzie nocna pustka. Fraza „Aún los llevo pasando por la yugular” (Wciąż noszę was płynących przez moją żyłę szyjną) brzmi mocno fizycznie i dosadnie pokazuje, że pamięć o zmarłych to nie jakaś mglista zjawa, tylko coś, co dosłownie krąży we krwi.
Humbe to meksykański piosenkarz i autor tekstów. Pochodzi z Monterrey i zdobył uznanie dzięki swojej autentyczności oraz emocjonalnym tekstom.
Jego twórczość łączy pop z elementami R&B, a wśród jego znanych utworów znajdują się „El Poeta” i „Confieso”. Wydał albumy takie jak „Entropía” i „Aurora”, które ugruntowały jego pozycję na scenie muzycznej.