Onbetaalbaar dosłownie oznacza "nie do zapłacenia", ale w kontekście piosenki tłumaczy się jako "bezcenny". To słowo, które wyraża ogromną wartość emocjonalną, a nie finansową.
W piosence Guus Meeuwis używa go, aby opisać wartość wspólnych chwil z bliskimi: "En dit is onbetaalbaar, wat wil je nog meer" (A to jest bezcenne, czego chcieć więcej). Podkreśla, że prawdziwe szczęście i miłość są warte więcej niż cokolwiek, co można kupić.
„Armen Open” znaczy po niderlandzku „otwarte ramiona” i od razu mówi, jaki jest ton tej piosenki: tutaj można wrócić o każdej porze. Powtarzane „Je bent altijd welkom” [zawsze jesteś mile widziany] brzmi jak prosta, ciepła obietnica, a „Armen open, afgesproken” [otwarte ramiona, umowa stoi] dodaje jej pewności. Gospodarz nie tylko otwiera drzwi, lecz także rozwija „czerwony dywan” w przenośni: „Armen open, rode loper” [otwarte ramiona, czerwony dywan]. Przy stole jest miejsce na miłość, opowieść da się zmieścić w kieliszku, a zaproszenie obowiązuje „dag en nacht” [dzień i noc].
Najbardziej podoba mi się domowa scena, w której nic nie trzeba udawać. Z jednego krzesła padają słowa naprawdę szczere, bez „fałszywych uczuć” ani cudzych, pożyczonych gestów. Wieczór płynie, a razem można „lachen, eten, huilen, dromen” [śmiać się, jeść, płakać, marzyć], potem także śpiewać, tańczyć i pić. Życie pędzi, ale drzwi pozostają otwarte. Finał wraca do tego samego zapewnienia, aż brzmi jak przyjacielski refren: możesz przyjść, opowiedzieć swoją historię i znów znaleźć się w czyichś ramionach.