Bamboleo pochodzi od czasownika bambolear, czyli „kołysać się”, „chwiać się” lub poruszać się z boku na bok. To barwne, rytmiczne słowo jest znakiem rozpoznawczym piosenki i sugeruje życie pełne ruchu, spontaniczności oraz nieprzewidywalności.
„Bamboléo” opowiada o miłości, która pojawia się nagle i bez wyraźnego winowajcy: „Ese amor llega así de esta manera / No tiene la culpa” [Ta miłość przychodzi właśnie w ten sposób / Nikt nie jest winny]. Dalej obrazy robią się bardziej gorzkie: „Amor de compra y venta” [Miłość na sprzedaż i kupno] oraz „Amor de en el pasado” [Miłość z przeszłości]. Podmiot nie chce jednak zatrzymać się przy płaczu ani przy dawnej historii. „No te perdono llorar” [Nie wybaczam ci płaczu] brzmi trochę ostro, nawet teatralnie, jak decyzja, by nie pozwolić smutkowi przejąć kontroli.
Najważniejszy jest refren: „Bamboleo, bambolea” [Kołysz się, kołysz], po którym pada „Porque mi vida yo la prefiero vivir así” [Bo wolę tak żyć]. Słowo „bamboleo” sugeruje kołysanie i życie w ciągłym ruchu, zamiast spokojnego trzymania się jednego miejsca. Zwrotki wracają do losu, opuszczenia i niemożności odnalezienia drugiej osoby: „No te encuentro” [Nie mogę cię znaleźć] oraz „Eres imposible” [Jesteś niemożliwy, niemożliwa]. Tekst jest chwilami urwany i pełen mocnych, dziwnych obrazów, ale refren pozostaje jasny: niezależnie od tego, czy chodzi o miłość kupioną, utraconą czy niemożliwą do odzyskania, bohater wybiera własny sposób życia, kołysząc się dalej.