Disparo dosłownie oznacza „strzał” lub „wystrzał”, czyli oddanie strzału z broni. W piosence jest użyte metaforycznie: „Foi como um disparo” znaczy „To było jak strzał” i opisuje nagłe, intensywne uczucie, które przeniosło go z zera do setki.
„Raro” znaczy po portugalsku „rzadki”, ale w tej piosence także „wyjątkowy” i „niezwykły”. Fernando Daniel śpiewa o uczuciu, które trudno mu znaleźć, bo zwykle nie pozwala ludziom dobrze się poznać: „Prometo que é raro / Deixar que me conheçam bem” [Obiecuję, że rzadko pozwalam, by ktoś naprawdę mnie poznał]. Przy tej osobie opuszcza jednak gardę. Pokazuje jej swoje wady i rzeczy, których jeszcze nie umie, bo wierzy, że ona nie odrzuci go za to. To bardzo szczere, a chwilami nawet uroczo bezpośrednie: chce się dla niej zmieniać, zostać z nią i dać jej wszystko, co może.
Najmocniejszy obraz pojawia się w słowach „Levaste-me do zero ao cem” [Zabrałaś mnie od zera do stu]. To idiom oznaczający nagłą, ogromną zmianę, jak błyskawiczne przejście od obojętności lub pustki do pełni uczuć. Osoba, o której śpiewa, nie tylko chce jego dobra, lecz także pomogła mu odkryć coś ważnego w nim samym: „É raro, ter-te encontrado em mim” [To rzadkie, znaleźć ciebie w sobie]. Refren wraca do tej samej myśli: ich więź jest „especial, não é normal” [wyjątkowa, nie jest zwyczajna], dlatego bohater pyta nawet, czy na nią zasługuje. To portugalska piosenka o wdzięczności, zaufaniu i obietnicy, że pewnego dnia odda ukochanej „todo o mundo” [cały świat].