Zauberkraut, kelime anlamıyla “büyülü ot” veya “sihirli şifalı bitki” demektir. Şarkıda, yaralara sürülmek üzere verilen gizemli ve iyileştirici bir bitkiyi anlatır; bu kelime Almanca Zauber (büyü) ve Kraut (ot, bitki) sözcüklerinin birleşiminden oluşur.
Fantastik ve mitolojik çağrışımı sayesinde günlük Almancadan ayrılır ve şarkının dokuz dünya, kılıç ve büyü atmosferini güçlü biçimde yansıtır.
Faun’un Almanca söylediği “Neun Welten”, sevilen birinin karanlığın içinden geçip anlatıcıyı yeniden özgür bırakmasını anlatan masalsı bir sahne kuruyor. Şarkının başında bu kişi umut veriyor, acıyı alıyor, rüyalarla kalbini sunuyor: “Du gabst mir Hoffnung, nahmst den Schmerz” [Bana umut verdin, acıyı aldın]. Fakat anlatıcı, onları bu noktaya getiren şeyin gecenin gölgeleri olduğunu söylüyor. Bu yüzden hikâye, yalnızca huzurlu bir aşk şarkısı gibi ilerlemiyor; karanlık, zincirler ve büyü de işin içinde.
En akılda kalan görüntü, sevilen kişinin “mit Hexerei und einem Schwert” [büyü ve bir kılıçla] dokuz dünyayı aşması. Sonra anlatıcıyı karanlığın koruması altında bağlarından kurtarıyor, yaralarına şifa otları veriyor ve tenine kül sürüyor: “Gabst mir Asche auf die Haut / Für die Wunden Zauberkraut” [Tenime kül verdin / Yaralar için şifalı ot]. Tekrarlanan Eski Norsça ifade “Níu man ek heima, níu íviði” [Dokuz dünyayı, dokuz íviði] şarkıya kadim ve gizemli bir hava katıyor; “íviði” sözcüğü burada çevrilmeden bırakılan eski bir terim. Sonunda yolculuğun amacı açıkça söyleniyor: “Mich zurück zu dir geführt” [Beni sana geri getirdin]. Bu, sevdiği kişinin onu karanlıktan çıkarıp yeniden kendisine ulaştırdığı, kılıçlı ve büyülü bir kurtuluş hikâyesi.