Gabbiano kelimesi 'martı' anlamına gelir. Bu şarkıda, martı sadece bir kuş olmaktan öte, bir metafor olarak kullanılıyor.
Şarkının sözlerinde, anlatıcı sevdiği kişinin gökyüzünden bir martının yardımıyla yeryüzüne indiğini hayal ediyor. Bu, sevginin ne kadar büyülü ve beklenmedik bir şekilde ortaya çıktığını anlatan şiirsel bir imge yaratıyor. Bu kelime, şarkının romantik ve hayalperest atmosferini çok güzel yansıtıyor.
Fabio Concato’nun “Fiore Di Maggio” adlı şarkısı, güneşli bir kıyıda başlayan masalsı bir karşılaşmayı anlatıyor. Anlatıcı, sevdiği kişiye “Tu che sei nata dove c’è sempre il sole” [Her zaman güneşin olduğu yerde doğan sen] diye sesleniyor. Bu kişi, denize atlanabilecek bir kayanın üzerinde, mayıs ayında açan bir çiçek gibi düşünülüyor. Üstelik güneş yalnızca çevresinde değil, onun kalbinde de var: “E quel sole ce l’hai dentro il cuore” [O güneş senin kalbinin içinde]. Köyde herkesin şarkılar söyleyip neşeyle kutlama yaptığı bir gün anlatılıyor, fakat anlatıcı küçük ve sevimli bir ayrıntıyla hafızasının karıştığını da söylüyor: Bu kişinin kumsalda mı, yoksa kardeşinin evinde mi doğduğunu hatırlayamıyor.
Şarkının en tatlı bölümü, bu buluşmayı bir kuşun getirdiği rüya gibi anlatıyor. Gökyüzünden onları gören kişi aşağı inmeye çalışıyor; bir martının yardımıyla kayanın üzerine bırakılıyor ve “ed eri tu” [ve senmişsin] deniyor. Sonra boş plajda bekleyen iki kişi, sıcak bir mayıs gününde yan yana duruyor. Sevilen kişi “Stammi vicino e tienimi la mano” [Yanımda kal ve elimi tut] diyerek yakınlık istiyor. Mayıs, güneş, deniz, martı ve kayanın üzerindeki çiçek görüntüsü şarkı boyunca geri dönüyor; bu yüzden anlatı, gerçek bir anı ile güzelce abartılmış bir rüya arasında tatlı bir yerde duruyor.