Słowo "gabbiano" oznacza "mewę". To piękne i poetyckie słowo, które nie pojawia się w każdej piosence.
W kontekście piosenki, mewa jest przedstawiona jako posłaniec, który przynosi ukochaną osobę na świat, "posadził cię na skale i to byłaś ty". To nadaje słowu magiczne i symboliczne znaczenie, czyniąc je niezapomnianym.
„Fiore di maggio”, czyli „Majowy kwiat”, brzmi jak wspomnienie narodzin opowiedziane przez sen. Narrator zwraca się do dziewczyny, która przyszła na świat w miejscu, gdzie „c’è sempre il sole” [zawsze jest słońce], na skale nad morzem, z której można skoczyć do wody. Słońce nie świeci tu tylko na zewnątrz: „quel sole ce l’hai dentro il cuore” [to słońce masz w sercu]. W maju na tej skale „è nato un fiore” [narodził się kwiat], więc kwiat staje się czułym obrazem dziecka i nowego początku.
Wspomnienia mieszają się z fantazją. Wioska świętuje, wszyscy są „ubriachi di canzoni e di allegria” [upojeni piosenkami i radością], a narrator sam nie jest pewien, czy dziewczyna urodziła się na piasku, czy w domu jego brata. Najbardziej niezwykła scena wygląda jak bajka: widzi ich z nieba, próbuje zejść na dół i „un passaggio da un gabbiano” [podwózka od mewy] zanosi ją na skałę. Potem oboje czekają na pustej plaży, ona wskazuje mu mewę i mówi: „Stammi vicino e tienimi la mano” [bądź blisko mnie i trzymaj mnie za rękę]. To piosenka o bliskości opowiedziana przez słońce, morze, maj i odrobinę zabawnie niemożliwą mewią podróż.