Fama de mau betekent letterlijk "reputatie van een slechte jongen" en verwijst in het lied naar zijn imago als stoere, rebelse jongen. De uitdrukking is opvallend omdat hij steeds terugkomt als reden waarom hij zelfs zijn geliefde geen excuses wil aanbieden.
In “Minha Fama De Mau” speelt de verteller een stoere, lastige vriend die koste wat kost zijn reputatie wil beschermen. Zijn vriendin wil gewoon naar de bioscoop, maar hij weigert: “Garota ir ao cinema / É uma coisa normal” [Een meisje dat naar de bioscoop gaat, is heel normaal]. Toch zegt hij nee, omdat hij zijn “fama de mau” [reputatie als slechterik] moet behouden. Wanneer zij huilt en om excuses vraagt, blijft hij koppig: “Não insista e faça pista” [Dring niet aan en verdwijn]. Dat is grappig en tegelijk nogal flauw: hij weet best dat naar de film gaan en sorry zeggen normale dingen zijn, maar doet alsof vriendelijkheid zijn stoere imago zou verpesten.
Aan het einde wordt zijn houding nog botter. Hij zegt dat haar plek in de keuken is en wil alleen mee als het een cowboyfilm is. Daarna slaat de toon plots om: “Minha rainha, amo tanto você” [Mijn koningin, ik hou zo veel van je]. Die omslag maakt het lied heerlijk overdreven. De bravoure is een toneelstukje, compleet met blaffend “au, au”, terwijl zijn liefde er gewoon tussendoor lekt. Erasmo Carlos zingt dit samen met Rita Lee als een speelse scène vol ruzie, bevelen en uiteindelijk toch een uitnodiging voor een bioscoopavond.
Erasmo Carlos was een Braziliaanse zanger en songwriter, nauw verbonden met de beweging Jovem Guarda. Hij werkte vaak samen met Roberto Carlos en schreef mee aan veel nummers uit diens repertoire.
Zijn bekendste liedjes zijn onder meer "É Proibido Fumar", "Festa de Arromba" en "Sentado à Beira do Caminho". Op het album Carlos, Erasmo uit 1971 liet hij een meer rockgerichte kant horen.