μμ·¨ν¨ [jaengchwiham] betekent dat je iets actief verovert of zelf bemachtigt, in plaats van het zomaar te krijgen. Het is een opvallend en krachtig woord dat in de songtekst tegenover μ£Όμ΄μ§ [jueojim] staat: de spanning tussen iets krijgen en het zelf opeisen. In μ£Όμ΄μ§κ³Ό μμ·¨ν¨ μ¬μ΄ [jueojimgwa jaengchwiham sai] twijfelt de zanger welk lot voor hem bestemd is.
In βGiven-Takenβ volgen we iemand op een eerste dag, wakker onder fel licht dat hem tegelijk verbrandt en zijn ogen verblindt. Toch gaat hij verder: hij jaagt een droom na, loopt door een bos vol vragen en volgt een licht in de duisternis. De regels over βgiven or takenβ [gegeven of veroverd] zetten de grote vraag neer: is zijn nieuwe leven hem geschonken, of moet hij het zelf opeisen? Dat klinkt als een keuze tussen dankbaar ontvangen en vechten voor je plek.
De song zit vol sterke beelden: een regen van pijlen die het lot voorstelt, een grens in jezelf, rode ogen, witte hoektanden en een kroon met bloed erop. De zanger loopt naar βjouβ toe om twee werelden met elkaar te verbinden en wil tot een nieuwe wereld komen, ondanks duizenden twijfels en wantrouwen achter zich. βMijn witte hoektandenβ [mijn witte scherpe tanden] geven hem iets roofdierachtigs, terwijl βmijn rode blikβ [mijn rode blik] vastberadenheid en gevaar suggereert. Het is een dramatische stap over een grens: niet langer wachten op bewijs, maar vooruitgaan, zelfs wanneer niemand zeker weet of de kroon gegeven wordt of veroverd moet worden.