Klaffsa to wyraz naśladowczy oznaczający ciężkie, niezdarne poruszanie się po mokrym podłożu, zwłaszcza po błocie lub bagnie. W piosence Leif „klaffsa i en myr”, czyli człapie przez mokradło, co doskonale oddaje komiczny i pełen przygód charakter biegu na orientację.
„Leif” to absurdalna, czarna komedia o orientacji sportowej, czyli bieganiu po lesie z mapą i kompasem w poszukiwaniu punktów kontrolnych. Bohater pędzi przez błoto, kamienie, pnie i bagno, a nawet może zderzyć się z łosiem. Już pierwsze obrazy są świetnie przesadzone: „Springa fast i lera” [biegać szybko w błocie] oraz „För att hitta in på dass” [żeby znaleźć drogę do wychodka]. Szwedzkie „dass” to potoczne słowo na toaletę, więc tekst od razu skręca w stronę głupiego, toaletowego humoru. Leif jest tu wyjątkowo nieporadnym orientalistą: „Leif han är så dum / Kan springa vilse i ett rum” [Leif jest taki głupi / że potrafi zgubić się w pokoju].
Piosenka dokłada coraz bardziej przesadne zagrożenia: rozbicie głowy o świerk, utonięcie w jeziorze, kolizję z łosiem, a nawet stanie się obiadem niedźwiedzia. Powracający refren „För Leif han är Orienterare” [bo Leif jest orientalistą] brzmi jak uroczyste wyjaśnienie całego chaosu. Pojawiają się też Egon i jego ojciec oraz dzieci, o których tekst mówi, że „De ska döden dö / Drunkna i en sjö” [mają umrzeć / utonąć w jeziorze]. Wszystko jest celowo głupkowate i bezlitosne, a finał zamienia Leifa w chóralne hasło: „Och så sjunger vi allihopa” [i teraz wszyscy śpiewamy razem], po czym wszyscy powtarzają jego imię i „Orienterar Leif” [Leif uprawia orientację sportową].