쓰라리는 to przymiotnik, który oznacza „bolesny”, „piekący” lub „palący”. Opisuje intensywny, często ostry ból, zarówno fizyczny, jak i emocjonalny.
W kontekście piosenki DAY6, słowo to jest używane do opisania „쓰라리는 이 상처가” (tych bolesnych ran). Podkreśla głębokie cierpienie i nadzieję na ulgę, co czyni je bardzo poruszającym i zapadającym w pamięć.
„Maybe Tomorrow” DAY6 to piosenka o przechodzeniu przez dzień, który wydaje się nie mieć końca. Podmiot liryczny robi, co może, ale „뭘 해도 똑같고 변함없잖아” [cokolwiek robię, wszystko jest takie samo i nic się nie zmienia]. Ból nadal go otacza, świat staje się zamglony, a on nie wie, którędy iść. Mocny obraz pojawia się w słowach „시간아 흘러가” [czasie, płyń dalej] oraz „눈물만 차올라” [w oczach zbierają się tylko łzy]. To prośba, żeby czas wreszcie ruszył, nawet jeśli bohater sam nie potrafi jeszcze znaleźć drogi.
Najważniejsza jest jednak nadzieja, bardzo ostrożna i powtarzana jak mantra: „내일이 오면 오늘보단 나아지겠지” [kiedy przyjdzie jutro, będzie lepiej niż dziś]. Rana może mniej boleć, przenikliwy chłód może osłabnąć, a kiedyś nadejdzie wiosna, która otuli jego serce. „And so on” oznacza tu po prostu, że kolejne jutra będą się nawarstwiać, aż pewnego dnia nadejdzie ten długo wyczekiwany moment. To nie jest łatwy optymizm. Raczej mały krok naprzód, powtarzany mimo braku widocznej poprawy, bo sama myśl o jutrze pozwala przetrwać dzisiaj.