Diyar betekent ‘land’, ‘streek’ of poëtisch ‘oord’ en klinkt veel literairder dan het alledaagse ülke (land). In de zin “Kendini bu diyardan kurtar” betekent het: “bevrijd jezelf uit dit oord”, alsof de stad een beklemmende, bijna mythische plek is.
In “Sar Bu Şehri” van de Turkse artiest Canozan klinkt een dringende oproep aan iemand die vastzit in een benauwde stad. De verteller begrijpt niet waarom “ze mijn baby verdriet hebben gedaan” en ziet hoe die persoon, terwijl hij of zij volledig in een gezicht verdiept was, “zijn eigen portret heeft getekend”. Daarna volgt het directe advies: “N'olursun kaç kurtar / Kendini bu diyardan” [Alsjeblieft, vlucht en red jezelf uit dit land]. Yâr betekent hier een geliefde of dierbaar persoon. Diyar is letterlijk een land of streek, maar klinkt in deze regel als een plek waar je weg uit moet.
De beelden worden steeds groter en vreemder: iemand zoekt de zon, maar de maan blijft hem of haar volgen. “Sar, bu şehri en başından yak / İyice yak” [Omhels deze stad, steek haar vanaf het begin in brand / brand haar goed]. Dat is een opvallend heftige zin, alsof de stad volledig moet verdwijnen voordat er opnieuw begonnen kan worden. Toch is de nacht niet zonder uitweg: “Ne yalnızlık ne hüzün / Bu gecenin gündüzü var” [Geen eenzaamheid, geen verdriet / deze nacht heeft een dag]. De laatste waarschuwing maakt het persoonlijk: “Sanma ki ölümsüzüm / Bu şehrin duvarları dar” [Denk niet dat ik onsterfelijk ben / de muren van deze stad zijn nauw]. Het lied beweegt zo tussen vluchten, opgejaagde liefde en de belofte dat zelfs deze nacht ooit licht krijgt.