Amortiguas komt van het werkwoord amortiguar, wat 'verzachten', 'dempend maken' of 'de klap opvangen' betekent. Het is een minder alledaags woord dat een specifieke, poëtische lading heeft.
In de context van het lied,
Café Tacvba uit Mexico laat hier horen hoe het klinkt als verliefdheid bijna een obsessie wordt. De zanger wil letterlijk álles zijn in het leven van de ander. Geen vage metaforen, maar hele concrete dingen: de glans in iemands ogen, de vorm van iemands lippen en zelfs el peine que desnuda tu esplendor (de kam die jouw pracht ontbloot). Hij wil zelfs la esquina que te ve cuando caminas zijn (de straathoek die jou ziet als je loopt). Een tikkeltje overdreven? Zeker. Maar het klinkt tegelijk heel kwetsbaar, vooral wanneer hij zingt: quiero ser tu último dolor (ik wil je laatste pijn zijn). Hij wil het laatste verdriet zijn dat de ander ooit hoeft mee te maken.
Halverwege slaat de sfeer om van bewondering naar pure smeekbede. De zanger zit met een gebroken hart en vraagt om hulp: Te pido que me cures esta herida (ik vraag je om deze wond te genezen). Hij snapt zelf ook wel dat dit eigenlijk oneerlijk is, want hij voegt er meteen aan toe: Yo sé muy bien que no es tu obligación (ik weet heel goed dat het niet jouw plicht is). Het enige wat hij nodig heeft, is dat de ander zijn val breekt (si amortiguas mi caída). In ruil daarvoor belooft hij plechtig geen pijn te doen en zijn hart sin reparo weg te geven: zonder terughoudendheid of aarzeling. Een wanhopige, bloedeerlijke belofte.
Café Tacvba is een band uit Mexico die een eigenzinnig geluid heeft ontwikkeld. Ze combineren rock met elementen van traditionele Mexicaanse muziek en andere Latijns-Amerikaanse invloeden. De band ontstond in de late jaren tachtig in Ciudad Satélite, een voorstad van Mexico-Stad.
Ze zijn bekend van albums zoals het veelgeprezen "Re" en "Revés/Yo Soy". Hun repertoire omvat geliefde nummers als "La Ingrata", "Eres" en "Las Flores". Café Tacvba staat erom bekend dat ze voortdurend experimenteren met hun geluid en instrumentatie.