Доле to wołacz od słowa "доля" (dolia), które oznacza "los" lub "przeznaczenie". To słowo jest kluczowe dla zrozumienia emocjonalnego ładunku piosenki.
W kontekście utworu, "Ой, доле моя" to głębokie westchnienie, wyrażające żal, tęsknotę i refleksję nad własnym losem. Jest to bardzo poetyckie i wzruszające wyrażenie, które nadaje piosence melancholijny i introspektywny charakter.
„Доле моя” znaczy „moja dolo”, czyli „mój los”. Piosenka zaczyna się od obrazu łabędzi prowadzonych nad Dunaj: „Пожену я лебеді / До Дунаю до води” [Poprowadzę łabędzie / nad Dunaj, do wody]. Łabędzie płyną, aż się męczą, a oczy osoby śpiewającej „Та й наплакалися” [aż się wypłakały]. Dunaj jest tu prawdziwą rzeką, a nie nazwą abstrakcyjnego miejsca. Powtarzane „Ой, доле моя” [Oj, moja dolo] brzmi jak zwrot do własnego losu, trochę jak skarga i trochę jak westchnienie.
Najmocniejsze porównanie pojawia się wtedy, gdy łabędź próbuje płynąć pod prąd: „Важко тому лебедю / Проти води пливучи” [Ciężko temu łabędziowi / płynąć pod prąd]. Zaraz potem ten obraz łączy się z losem młodej osoby idącej bez ukochanego: „Важко тобі молодій / Без коханого йдучи” [Ciężko tobie, młoda, / iść bez ukochanego]. Mimo rozłąki pojawia się pewność, że ukochana osoba błądzi, lecz w końcu odnajdzie drogę. „Зоря до мене приведе” [Gwiazda przyprowadzi ją do mnie] brzmi jak prosta wiara w znak prowadzący do domu, a „І вже не відпущу тебе” [I już cię nie wypuszczę] jest bardzo bezpośrednią obietnicą: kiedy ukochana wróci, nie będzie kolejnego pożegnania.