Kruununjalokiviä to fińskie słowo oznaczające „klejnoty koronne”. Jest to piękne i rzadko spotykane słowo, które od razu przyciąga uwagę.
W kontekście piosenki, artystka śpiewa, że nigdy nie widziała „klejnotów koronnych” ani „mieczników”, ale tej nocy, mając ukochaną osobę obok, niczego jej nie brakuje. Słowo to symbolizuje odległe, cenne i egzotyczne rzeczy, które bledną w obliczu prawdziwej bliskości i miłości.
Ta piosenka Anniki Eklund to prawdziwa perełka! Opowiada o tym, jak czasem nie potrzebujemy wielkich podróży ani egzotycznych widoków, żeby poczuć się spełnionym. Podmiot liryczny przyznaje: "En ole koskaan nähnyt Shanghain valoja / Kruununjalokiviä tai miekkakaloja" [Nigdy nie widziałem świateł Szanghaju / Klejnotów koronnych ani mieczników], ale to wcale nie jest problemem. Dlaczego? Bo kiedy ukochana osoba jest obok, wszystko inne przestaje mieć znaczenie.
To jest takie urocze! Zamiast marzyć o dalekich podróżach, bohaterka piosenki mówi: "Mutta tänä yönä / Kun olet viimein siinä / En kaipaa länteen / Enkä itään / Ei multa puutu / Enää mitään" [Ale tej nocy / Kiedy w końcu tu jesteś / Nie tęsknię na zachód / Ani na wschód / Nic mi już nie brakuje]. Nieważne, czy świecą "Shanghain valot" [światła Szanghaju] czy "New Yorkin talot" [budynki Nowego Jorku] – najważniejsze jest zasnąć obok ukochanej osoby. Nawet "sademetsän aamua" [poranek w lesie deszczowym] czy "minareettihuutoja" [nawoływania z minaretu] nie są tak piękne jak oddech ukochanej osoby. To po prostu piękna opowieść o tym, że prawdziwe szczęście często jest tuż obok.