Wolkenreiter kelimesi, kelimenin tam anlamıyla "bulut binicisi" anlamına gelir. Bu, günlük dilde sıkça karşılaşılmayan, oldukça şiirsel ve hayal gücünü tetikleyen bir kelimedir.
Şarkıda Jenny'nin bir uçuş görevlisi olması ve sürekli gökyüzünde, bulutların üzerinde seyahat etmesi nedeniyle bu kelime ona atfedilmiştir. Jenny'nin adeta bulutlara binen bir kahraman gibi tasvir edilmesi, onun işine olan tutkusunu ve bu yaşam tarzının getirdiği yalnızlığı ve sürekli hareketliliği vurgular. Bu kelime, Jenny'nin hem fiziksel hem de mecazi olarak "bulutların üzerinde" bir hayat sürdüğünü çok güzel bir şekilde özetler.
Alman grup AnnenMayKantereit'ın bu parçasında, sürekli gökyüzünde yaşayan Jenny adında bir uçuş görevlisinin yorucu ve hızlı temposuna ortak oluyoruz. Güne aynada yorgun gözlerini boyayıp dudaklarını "Die Lippen rot wie Ziegel" (Dudakları kiremit gibi kırmızı) yaparak başlayan Jenny, mavi ve sarı üniformasıyla uçuşa hazırlanıyor. Her gün uçtuğu için dünyanın küçüldüğünü söylüyor ama bir yandan da güvenceli, kadrolu bir iş istiyor ("sie wär so gern fest angestellt"). Nakarat ona "Jenny Jenny, Wolkenreiter" (Jenny Jenny, bulut binicisi) diye sesleniyor ve ne olursa olsun gülümsemeyi sürdüren bir kabin memuru olduğunu hatırlatıyor: "lächelt einfach immer weiter / So wie alle Flugbegleiter" (tüm uçuş görevlileri gibi gülümsemeye devam ediyor).
Şarkıdaki detaylar tam bir havalimanı gerçekliği sunuyor: Pasaport kuyruğunda ve gümrükte beklemek istemeyen binlerce sabırsız yolcu arasında Jenny, adeta dalgaların ortasındaki sakin bir gülümseme oluyor ("das Lächeln in der Brandung"). Üç saatlik aktarmada soğumuş kahvesini içerken, iki yıl önce sadece on dakika görebildiği Panama'yı internette aratıyor. Denizlerin on bin mil üzerinde o kadar çok zaman geçiriyor ki bazen eve döndüğünde nereden geldiğini bile unutuyor ("Und weiß nich' mehr woher"). Gökyüzünde geçen hayatın hem yorgunluğunu hem de kaçınılmaz temposunu çok net hissettiren bir parça.
AnnenMayKantereit, Almanya'dan gelen ve Henning May'in kendine özgü, derin sesiyle dikkat çeken bir grup.
Genellikle akustik veya yarı akustik performans sergiliyorlar ve şarkılarının çoğu Almanca. "Oft gefragt", "Pocahontas" ve "Barfuß am Klavier" gibi şarkılarıyla biliniyorlar. Diskografilerinde "Alles Nix Konkretes" ve "Schlagschatten" gibi albümler yer alıyor.