Impalcature σημαίνει «ικριώματα» ή «σκαλωσιές», δηλαδή τις προσωρινές κατασκευές που χρησιμοποιούνται για να στηριχθεί ή να χτιστεί ένα κτίριο. Είναι μια ασυνήθιστη και πολύ παραστατική λέξη για τραγούδι.
Στο τραγούδι, η φράση «Se crollano le impalcature resto solo io» σημαίνει «αν καταρρεύσουν οι σκαλωσιές, μένω μόνο εγώ». Χρησιμοποιείται μεταφορικά για την κατάρρευση όλων των εξωτερικών στηριγμάτων και την αποκάλυψη του πραγματικού εαυτού.
Στο «Aiaiai», η Angelina Mango μιλάει για την αμηχανία του να σε κοιτούν οι άλλοι ενώ εσύ δεν αναγνωρίζεις καλά καλά τον εαυτό σου. Το επαναλαμβανόμενο «Ahi, ahi, ahi, come sto?» [Αχ, αχ, αχ, πώς είμαι;] ακούγεται σαν αυθόρμητη κραυγή, ενώ το «più mi date affetto più mi sento di sbagliare qualcosa» [όσο περισσότερη αγάπη μού δίνετε, τόσο περισσότερο νιώθω ότι κάνω κάτι λάθος] δείχνει πως η αποδοχή δεν την ηρεμεί πάντα. Ακόμη και οι λέξεις της «tremano sul filo del discorso» [τρέμουν πάνω στο νήμα της κουβέντας]. Και το «small talk» είναι η επιφανειακή, τυπική κουβέντα που δεν αντέχει, επειδή «non ci sto dentro» [δεν χωράω μέσα της].
Η πιο δυνατή εικόνα είναι η σκηνή: «mi sembra di essere un fantasma al mio concerto» [μου φαίνεται πως είμαι φάντασμα στη δική μου συναυλία]. Όσο κάποιος την «illumini» [φωτίζει], υπάρχει φως και στήριξη, όμως αν «crollano le impalcature resto solo io» [καταρρεύσουν οι σκαλωσιές, μένω μόνο εγώ], μένει χωρίς τα στηρίγματα και τις προσδοκίες γύρω της. Το «Dove finisco io, dove inizi tu» [πού τελειώνω εγώ, πού αρχίζεις εσύ] μπερδεύει τα όρια ανάμεσα στον εαυτό της και τον άλλον. Παρ’ όλα αυτά, δεν κρύβει την υπερβολή της: λέει πως νιώθει τα πάντα «a volumi giganti» [σε τεράστια ένταση]. Είναι ένα τραγούδι για την έκθεση, την αυτοαμφιβολία και την ανάγκη να μη φύγει ο άλλος τη στιγμή που τα φώτα σβήνουν.