Retouche kelimesi, bir fotoğraf veya resimdeki kusurları düzeltmek için yapılan küçük değişiklikleri ifade eden "rötuş" anlamına gelir.
Şarkıda, Edith Piaf (veya Andrea Bocelli'nin yorumunda) sevdiği kadının portresini anlatırken "Voilà le portrait sans retouche" (İşte rötuşsuz portre) der. Bu ifade, kadının doğal, kusursuz ve olduğu gibi güzel olduğunu vurgular. Bu kelime, aşkın saflığını ve gerçekliğini anlatan bu ikonik şarkının ruhunu çok güzel yansıtır.
İtalyan tenor Andrea Bocelli ve efsanevi Fransız şarkıcı Édith Piaf'ın seslerini buluşturan bu parça, aşkın insanın bakışını nasıl tamamen değiştirdiğini anlatıyor. Şarkının kalbinde yer alan ve Fransızca harika bir deyim olan "Je vois la vie en rose" (Hayatı pembe (güllük gülistanlık) görüyorum) ifadesi, birine vurulduğunuzda dünyanın tüm griliğini unutup her şeyi toz pembe görme halini tarif ediyor.
Sözlerde abartılı vaatler yerine çok sıcak, günlük detaylar var: "Elle me dit des mots d'amour, des mots de tous les jours" (Bana aşk sözcükleri söylüyor, gündelik sıradan sözler). Yani büyük yeminler kadar sıradan bir fısıltı bile kalbi yerinden oynatmaya yetiyor. "Des yeux qui font baisser les miens" (Gözlerimi öne eğdiren gözler) dizesindeki o tatlı utangaçlık ve sevdiğini görünce hızlanan kalp atışları, hepimizin bildiği o ilk heyecanı dosdoğru hissettiriyor.
Andrea Bocelli, İtalya'dan çıkan, sesiyle tanınan bir tenor. Gözleri görmeyen bir sanatçı olarak klasik müzik ile pop müziği harmanlayan bir tarzı var.
Onu özellikle "Con te partirò" şarkısıyla biliyoruz; bu eserin Sarah Brightman ile seslendirdiği "Time to Say Goodbye" versiyonu da büyük ilgi gördü. "Vivo per lei" gibi parçaları da çok seviliyor. Romanza gibi albümleriyle geniş kitlelere ulaştı.