Törnen to szwedzkie słowo oznaczające 'ciernie'. Jest to słowo o silnym, nieco mrocznym wydźwięku, które nie pojawia się często w codziennych rozmowach ani w większości piosenek.
W kontekście utworu "Likt Törnen Genom Kött" (Jak Ciernie Przez Ciało) słowo to jest kluczowe dla zrozumienia jego atmosfery i tematyki. Odnosi się do bólu, trudności i przeszkód, które są integralną częścią tekstu, malując obraz surowego i nieprzystępnego świata. To słowo od razu przyciąga uwagę i zapowiada głębsze, bardziej refleksyjne treści.
„Likt Törnen Genom Kött” prowadzi nas przez zimny, leśny świat, w którym czas jakby wypadł z porządku. Już wers „Ur led är tiden” [czas wypadł z osi] brzmi jak dziwne, celowo staroświeckie stwierdzenie, a gałęzie są „klädd i siden” [ubrane w jedwab]. Wśród nich ktoś szuka „naturens glömda tunga” [zapomnianego języka natury], słuchając, jak liście szepczą swoją pieśń. Refren nie obiecuje powrotu: to „i evighet stiga ner” [schodzić w dół przez wieczność] i stać się częścią „eviga stämmor” [wiecznych głosów]. Piękne? Tak. Pocieszające? Raczej nie.
Druga część schodzi jeszcze niżej, pod ziemię i poza światło. „I ljuslöst hav, i ändlös skugga” [w bezświetlnym morzu, w nieskończonym cieniu] prowadzi do miejsca, gdzie „ingen på oss rår” [nikt nad nami nie panuje]. Słowo „skärseld” oznacza czyściec, więc obraz dusz wiecznie przeżuwanych w czyśćcu jest wyjątkowo dosadny. Do tego dochodzą mróz, głęboka cisza i ciernie rosnące dziko w jesiennej tkaninie. Tytuł, „Likt törnen genom kött” [jak ciernie przechodzące przez ciało], pasuje do całego tekstu: natura nie jest tu łagodnym schronieniem, tylko ciemnym przejściem, w którym ciało, dusze, liście i głosy powoli znikają w cieniu.