Törnen σημαίνει «αγκάθια». Είναι μια λέξη που φέρνει στο νου εικόνες φύσης, αλλά και πόνου ή δυσκολίας.
Στους στίχους, η λέξη εμφανίζεται σε φράσεις όπως «Likt Törnen Genom Kött» (Σαν Αγκάθια Μέσα από Σάρκα) και «under törnen» (κάτω από αγκάθια). Αυτό υποδηλώνει μια ατμόσφαιρα σκοτεινή και ίσως επώδυνη, όπου τα αγκάθια συμβολίζουν εμπόδια ή δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν.
Το «Likt Törnen Genom Kött», δηλαδή «Σαν αγκάθια μέσα από σάρκα», μοιάζει με κάθοδο σε έναν παγωμένο, σκοτεινό κόσμο όπου η φύση κρατά τη δική της ξεχασμένη γλώσσα. Τα κλαδιά είναι «ντυμένα με μετάξι», τα φύλλα ψιθυρίζουν τραγούδια και ο χρόνος έχει βγει από την κανονική του πορεία. Η φράση «να κατεβαίνεις για πάντα και να γίνεσαι μέρος αιώνιων φωνών» δίνει στην εικόνα κάτι τελετουργικό, σαν ο αφηγητής να αφήνει πίσω του τον ανθρώπινο κόσμο για να ενωθεί με κάτι παλιότερο και απρόσωπο.
Έπειτα η εικόνα γίνεται ακόμη πιο σκληρή: αγκάθια, παγετός, ψυχές που «μασούν αιώνια» στο καθαρτήριο, μια θάλασσα χωρίς φως και βαθιά νερά όπου κανείς δεν έχει εξουσία πάνω μας. Το «ξεχασμένο, πιο σκοτεινό σημείο του παιχνιδιού των σκιών» ακούγεται σαν τόπος έξω από τον χρόνο, ενώ στο τέλος τα αγκάθια μεγαλώνουν άγρια και σκεπάζουν τον ομιλητή μέσα στο φθινοπωρινό ύφασμα. Οι στίχοι δεν αφηγούνται μια συγκεκριμένη ιστορία· αφήνουν μπροστά μας μια ψυχρή τελετή μετάβασης, με φύλλα, σκιές και σάρκα που πληγώνεται.